De term sociale tewerkstelling slaat op een aanbod van tewerkstelling, eventueel gecombineerd met opleiding, aan achtergestelde doelgroepen met de bedoeling om hen nieuwe kansen te bieden op de arbeidsmarkt. Meestal zijn de deelnemers langdurig werkloos, laaggeschoold en eventueel ook belemmerd door een aantal persoonsgebonden of maatschappelijke risicofactoren.

Concreet worden in dit rapport drie vormen van sociale tewerkstelling onder de loep genomen: (a) werkervaring met het oog op doorstroming naar de reguliere arbeidsmarkt; (b) permanente tewerkstelling in invoegbedrijven met een tijdelijke en degressieve subsidie; en (c) blijvend gesubsidieerde tewerkstelling in sociale werkplaatsen.

Tot welk segment van de doelgroep richt elk van deze werkvormen zich in de feiten? Wordt de doelgroep afgeroomd of is er integendeel sprake van positieve discriminatie? Welke effecten heeft de sociale tewerkstelling op de arbeidsloopbaan van de betrokkenen, en op andere aspecten van hun welzijn?

Een uitgebreide bevraging en effectmeting levert in een notendop de volgende conclusie op: achtergestelde groepen worden vrij goed bereikt. De doelgroep wordt er financieel niet zoveel beter van, maar wel gelukkiger en meer geïntegreerd (zowel op arbeidsvlak als inzake sociaal-culturele participatie).