Het HIVA onderzocht  in welke mate de statuten van werknemers, deelnemers, werkgevers en promotoren in, aan en van de sociale inschakelingseconomie (ruim begrepen) binnen het arbeidsrecht en de sociale zekerheid hiaten vertonen en voor verbetering vatbaar zijn. Het onderzoek werd afgerond in november 2001. In een eerste deel werden zowel voor werknemers als voor werkgevers knelpunten trajectgewijs in kaart gebracht met een stilstand bij drie opeenvolgende haltes: de toegangsvoorwaarden, het statuut tijdens de tewerkstelling en de problemen naar aanleiding van de uitstroom. Waar mogelijk werden tegelijkertijd al oplossingen gesuggereerd. In een tweede deel bekeken de onderzoekers de problemen voor werkgevers en promotoren (leerwerkbedrijven, vennootschappen met sociaal oogmerk, ...) op het vlak van de toegang tot de sociale voordelen van de inschakelingseconomie, de overheids- en privé-opdrachten en de economische expansie, het verlaagd BTW-tarief, ... Tot slot gingen de auteurs in deel drie op zoek naar een globaal sociaal minimumstatuut voor deelnemers aan semi-formele tewerkstellingsformules (dus: zonder arbeidsovereenkomst), onafhankelijk van het soort vervangingsinkomen dat zij ontvangen.