De initiatieven uit de sociale inschakelingseconomie zijn inmiddels de kinderschoenen ontgroeid. Wat begon als een aantal kleinschalige experimenten, is een rijk arsenaal van volwassen organisaties geworden. Stilaan hebben zij een plaats weten te veroveren tussen de private marktsector en de overheidssector. Deze tussenpositie betekent geenszins dat de zogenaamde ‘derde sector’ hermetisch afgesloten zou zijn van beide andere sectoren. Iedere dag krijgt de sociale economie af te rekenen met invloeden van buitenaf, die vaak leiden tot spanningen binnen de organisaties. De vraag waarop de auteurs van dit boek een antwoord zoeken, is hoe de sociale economie omgaat met deze maatschappelijke ontwikkelingen. Dit vormt de kern van de publicatie die is opgevat als een dialoog tussen mensen uit het werkveld, beleidsmakers en academici.

Via interviews met de verantwoordelijke van diverse sociale inschakelingsinitiatieven hebben de auteurs geprobeerd te achterhalen welke spanningsvelden zij ervaren in hun werking en hoe zij daarmee omgaan. De geselecteerde initiatieven bestrijken het brede spectrum van de sociale inschakelingseconomie: twee beschutte werkplaatsen, een incubatiecentrum, een opleidingsproject, een werkervaringsproject, een sociaal interimkantoor, een invoegbedrijf, twee sociale werkplaatsen, een arbeidszorgproject en een koepelorganisatie. De spanningsvelden die de onderzoekers hebben gedetecteerd, vatten ze samen onder de noemers: ‘groei versus meerwaarde’, ‘emancipatie versus disciplinering’, ‘lokaal versus globaal’, ‘pleitbezorger versus onderaannemer’, ‘arbeid versus zorg’ en ‘integratie versus uitsluiting’.

Als reactie op de ‘stemmen uit het veld’, geven Walter Van Trier, Dirk Geldof, Jordi Estivill, Fons Leroy, Ann Neels en Ides Nicaise, elk vanuit hun eigen perspectief, hun visie op deze spanningsvelden.